เครื่องคำนวณดอกเบี้ยแบบธรรมดา

คำนวณดอกเบี้ยที่เกิดจากเงินต้น (Ci) ตามอัตราดอกเบี้ยต่อปี (r) ในระยะเวลา (t) สูตรดอกเบี้ยแบบธรรมดาพร้อมตัวอย่าง ใช้จุดเป็นตัวคั่นทศนิยม

%

ดอกเบี้ยที่ได้รับ =

เงินต้นสุดท้าย =

สูตรที่ใช้ในการคำนวณ:

ดอกเบี้ยแบบธรรมดาคืออะไร?

ดอกเบี้ยแบบธรรมดาเป็นวิธีการคำนวณดอกเบี้ยที่เกิดจากจำนวนเงินเริ่มต้นซึ่งเรียกว่าเงินต้น ตลอดระยะเวลาที่กำหนด เป็นหนึ่งในวิธีที่ง่ายและตรงไปตรงมาที่สุดในการคำนวณดอกเบี้ย เนื่องจากไม่นำดอกเบี้ยสะสมจากงวดก่อนหน้ามาคิด ดอกเบี้ยประเภทนี้มักใช้ในสินเชื่อและเงินฝากระยะสั้น

ดอกเบี้ยแบบธรรมดาคำนวณอย่างไร?

ดอกเบี้ยแบบธรรมดาคำนวณโดยใช้สูตรต่อไปนี้

ดอกเบี้ยแบบธรรมดา = Ci · r · t

โดยที่:

  • Ci คือเงินต้น (หรือเงินลงทุนเริ่มต้น)
  • r คืออัตราดอกเบี้ยต่อปี (ในรูปทศนิยม)
  • t คือระยะเวลาที่เงินถูกลงทุนหรือกู้ยืม แสดงเป็นปี

ในการแปลงอัตราดอกเบี้ยเป็นเปอร์เซ็นต์เป็นทศนิยม เพียงหารด้วย 100 เช่น อัตรา 5% จะแปลงเป็น 0.05

ตัวอย่างดอกเบี้ยแบบธรรมดา

สมมติว่าคุณลงทุน $1000 ที่อัตราดอกเบี้ยต่อปี 5% เป็นเวลา 3 ปี โดยใช้สูตรดอกเบี้ยแบบธรรมดา:

ดอกเบี้ยแบบธรรมดา = $1000 · 0.05 · 3

ดอกเบี้ยแบบธรรมดา = $150

ดังนั้น เมื่อสิ้นสุด 3 ปี คุณจะได้รับดอกเบี้ย $150 ยอดรวมทั้งหมดรวมเงินต้นและดอกเบี้ยจะเป็น $1150

ความแตกต่างระหว่างดอกเบี้ยแบบธรรมดาและดอกเบี้ยทบต้นคืออะไร?

ความแตกต่างหลักระหว่างดอกเบี้ยแบบธรรมดาและดอกเบี้ยทบต้นอยู่ที่วิธีการคำนวณและการสะสมดอกเบี้ย:

  • ดอกเบี้ยแบบธรรมดา: คำนวณจากเงินต้นเท่านั้น ดอกเบี้ยที่ได้รับในงวดก่อนหน้าจะไม่ถูกรวมเข้ากับเงินต้นเพื่อคำนวณดอกเบี้ยในงวดถัดไป
  • ดอกเบี้ยทบต้น: คำนวณจากเงินต้นและดอกเบี้ยสะสมจากงวดก่อนหน้า ซึ่งหมายความว่าในแต่ละงวด ดอกเบี้ยจะถูกคำนวณจากจำนวนเงินที่มากขึ้น ส่งผลให้เงินลงทุนหรือยอดหนี้เติบโตเร็วขึ้น

ตัวอย่างเช่น หากคุณลงทุน $1000 ที่อัตรา 5% ต่อปี เป็นเวลา 3 ปี ดอกเบี้ยทบต้นจะคำนวณดังนี้:

ปีที่ 1 = $1000 + ($1000 · 0.05) = $1050

ปีที่ 2 = $1050 + ($1050 · 0.05) = $1102.50

ปีที่ 3 = $1102.50 + ($1102.50 · 0.05) = $1157.63

ในตัวอย่างนี้ ดอกเบี้ยทบต้นสร้างดอกเบี้ยมากกว่า ($157.63) เมื่อเทียบกับดอกเบี้ยแบบธรรมดา ($150) เมื่อสิ้นสุด 3 ปี