Oblicz, ile kalorii dziennie powinieneś spożywać w zależności od masy ciała i aktywności fizycznej. Poznaj swoją podstawową przemianę materii (PPM / BMR), kalorie na utrzymanie wagi i całkowitą przemianę materii (CPM) według wzoru Mifflina-St Jeora. Użyj kropki jako separatora dziesiętnego.
Podstawowa przemiana materii (PPM):
kcal dziennie.
Kalorie na utrzymanie wagi (CPM):
kcal dziennie.
Dzienne kalorie na odchudzanie (deficyt kaloryczny):
Ten kalkulator ma charakter informacyjny. Wyniki są szacunkowe i nie zastępują porady specjalisty ds. zdrowia.
Może Cię zainteresować:
Podstawowa przemiana materii (PPM) –znana na świecie pod angielskim skrótem BMR (Basal Metabolic Rate)– to minimalna ilość energii w kaloriach, jakiej Twój organizm potrzebuje do podtrzymania mimowolnych funkcji życiowych w stanie całkowitego spoczynku: oddychania, krążenia krwi, syntezy hormonów, odnowy komórek i regulacji temperatury ciała.
Kalorie podstawowe stanowią od 60% do 75% całkowitego dobowego wydatku energetycznego u osób prowadzących siedzący tryb życia lub umiarkowanie aktywnych. Pozostałe kalorie, które spalasz w ciągu dnia, przypadają na aktywność fizyczną i ćwiczenia (~15% do 30%) oraz termiczny efekt pożywienia (~10%), czyli energię zużywaną przez układ pokarmowy na przetwarzanie składników odżywczych.
W stanie całkowitego spoczynku największą część kalorii zużywają narządy wewnętrzne: wątroba około 27%, mózg 19%, nerki 10% i serce 7%. Dlatego wiedza o tym, ile kalorii Twoje ciało potrzebuje w spoczynku, jest niezbędną podstawą do obliczenia dziennego zapotrzebowania kalorycznego – niezależnie od tego, czy chcesz utrzymać wagę, schudnąć, czy zbudować masę mięśniową.
Istnieje kilka równań predykcyjnych, które pozwalają oszacować, ile kalorii dziennie spala dana osoba na podstawie masy ciała, wzrostu, wieku i płci. Wzór Mifflina-St Jeora (1990) to preferowany standard kliniczny, rekomendowany przez Academy of Nutrition and Dietetics ze względu na dokładność u współczesnych dorosłych. W porównaniu z historycznym wzorem Harrisa-Benedicta (1919) Mifflin-St Jeor daje bardziej wiarygodne wyniki i nie zawyża kalorii podstawowych.
PPM = (10 × masa ciała w kg) + (6.25 × wzrost w cm) - (5 × wiek w latach) + 5
PPM = (10 × masa ciała w kg) + (6.25 × wzrost w cm) - (5 × wiek w latach) - 161
Różnica między oboma wzorami leży w końcowej stałej: +5 u mężczyzn wobec -161 u kobiet. Ta korekta odzwierciedla przeciętne biologiczne różnice w składzie ciała, ponieważ większy udział masy mięśniowej zwiększa wydatek kaloryczny w spoczynku.
Po obliczeniu PPM mnoży się ją przez współczynnik aktywności fizycznej (PAL) odpowiadający Twojemu trybowi życia. W ten sposób otrzymujesz całkowitą przemianę materii (CPM), znaną też jako TDEE, która wyznacza Twoje kalorie na utrzymanie wagi (ilość, jaką musisz spożywać, aby utrzymać obecną masę ciała):
Zobaczmy praktyczny przykład 30-letniego mężczyzny, który ma 175 cm wzrostu, waży 75 kg i jest lekko aktywny (ćwiczenia 1-3 razy w tygodniu):
Teraz przypadek 25-letniej kobiety, która ma 165 cm wzrostu, waży 60 kg i jest umiarkowanie aktywna (ćwiczenia 3-5 razy w tygodniu):
Aby schudnąć, trzeba wytworzyć deficyt kaloryczny: spożywać mniej kalorii, niż Twój organizm spala łącznie (Twoja CPM, czyli kalorie na utrzymanie wagi). Przy kontrolowanym deficycie organizm czerpie energię z zapasów tkanki tłuszczowej. Według Wishnofsky’ego (1958) szacuje się, że 1 kg tkanki tłuszczowej odpowiada około 7700 kaloriom.
Nasz kalkulator szacuje zalecane dzienne spożycie kalorii na podstawie Twojego miesięcznego celu: aby schudnąć 1 kg w miesiącu, potrzebny jest deficyt około 253 kcal dziennie (7700 ÷ 30.4 dnia); aby schudnąć 2 kg w miesiącu, deficyt rośnie do 506 kcal dziennie. Na przykład przy CPM wynoszącej 2336 kcal/dzień spożywanie około 2083 kcal lub 1830 kcal pozwoli stopniowo tracić 1 lub 2 kg miesięcznie.
Umiarkowany dzienny deficyt 300-500 kcal uważa się za bezpieczny i możliwy do utrzymania w dłuższym czasie, a przy tym chroniący masę mięśniową. Nigdy nie jedz mniej, niż wynosi Twoja podstawowa przemiana materii (PPM) bez opieki dietetyka lub lekarza, ponieważ organizmowi zabrakłoby paliwa do podstawowych funkcji fizjologicznych.
Jednym z najczęstszych błędów przy szukaniu informacji o żywieniu jest mylenie kalorii podstawowych z kaloriami, które należy spożywać każdego dnia. Obie wartości odpowiadają różnym pojęciom fizjologicznym:
W praktyce klinicznej stosuje się też spoczynkową przemianę materii (RMR), pomiar podobny do PPM, ale wykonywany w mniej rygorystycznych warunkach (obejmuje termiczny efekt trawienia). Do planowania codziennej diety najdokładniejszą i najbardziej praktyczną metodą jest obliczenie PPM wzorem Mifflina-St Jeora i pomnożenie jej przez współczynnik aktywności fizycznej.