โปรแกรมคำนวณวันตกไข่และวันเจริญพันธุ์

ระเบียบวิธีคำนวณของเครื่องมือ

โปรแกรมคำนวณใช้วิธีปฏิทินทางคณิตศาสตร์เพื่อประเมินวันตกไข่และช่วงวันเจริญพันธุ์โดยอิงจากวันแรกของประจำเดือนครั้งล่าสุด (LMP) และความยาวรอบเดือน:

จากหลักเกณฑ์นี้ จะสามารถกำหนดช่วงเวลาสำคัญได้ดังนี้:

• ช่วงวันเจริญพันธุ์: ครอบคลุม 5 วันก่อนวันตกไข่คาดการณ์และวันตกไข่ (รวม 6 วัน) โดยคำนึงถึงอายุการอยู่รอดของอสุจิ (สูงสุด 5 วัน)
• วันที่มีโอกาสตั้งครรภ์สูงสุด: 2 วันก่อนวันตกไข่และวันตกไข่ ซึ่งเป็นช่วงที่มีอัตราการปฏิสนธิสูงสุด
• วันที่แนะนำให้ตรวจการตั้งครรภ์: 14 วันหลังจากวันตกไข่คาดการณ์ ซึ่งเป็นช่วงที่ฮอร์โมน hCG ในปัสสาวะเริ่มตรวจพบได้

แนวคิดและสรีรวิทยาของการตกไข่

การตกไข่คือระยะของรอบเดือนที่ถุงไข่ที่เจริญเติบโตเต็มที่ในรังไข่ปล่อยไข่ออกสู่ท่อนำไข่ โดยไข่จะปฏิสนธิได้เป็นเวลาประมาณ 12 ถึง 24 ชั่วโมง

รอบเดือนประกอบด้วยสองระยะหลัก: ระยะฟอลลิคูลาร์ (มีความยาวผันแปร) และระยะลูเทียล (มักคงที่อยู่ที่ 12–14 วันก่อนประจำเดือนรอบถัดไป)

ข้อพิจารณาทางคลินิกและข้อจำกัดทางเทคนิค

วิธีปฏิทินเป็นแบบจำลองทางความน่าจะเป็น ความยาวของระยะฟอลลิคูลาร์อาจเปลี่ยนแปลงได้จากความเครียด การเปลี่ยนแปลงน้ำหนัก ภาวะถุงน้ำในรังไข่หลายใบ (PCOS) หรือการใช้ยาคุมกำเนิด

เครื่องมือนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลและการศึกษาเท่านั้น ไม่ได้ให้การวินิจฉัยทางการแพทย์ এবংไม่ควรถือเป็นวิธียาคุมกำเนิด

แหล่งข้อมูลและการอ้างอิงทางการแพทย์

แบบจำลองอัลกอริทึมที่พัฒนาโดย Calculatodo ตามแนวทางของสถาบันสุขภาพชั้นนำ:

1. ACOG: สรีรวิทยาของรอบเดือนและช่วงวันเจริญพันธุ์.
2. Office on Women’s Health (HHS): แบบจำลองการประเมินวันตกไข่.
3. ACOG: คู่มือทางคลินิกเกี่ยวกับรอบเดือนและการเจริญพันธุ์.